UNWISE CANDIDATE

This week, Hillary Clinton, one of the two Democrat's candidates for the next US presidential election, has threatened Iranian people and their country.

She was quoted as saying: in case of Israel being attacked, she - as a US president - will order a retaliation against Iran and the US has the capability to remove Iran from the world's map. It sounded like the same unwise rhetoric by the Islamic Republic's president Ahmadi Nejad against the Israel, last year. She might well had the images of the two US atomic bombs in mind which have been dropped on the Japanese cities of Hiroshima and Nagasaki in the World War II. The bombs which killed hundreds of thousand of innocent civilians, and affected millions more for the last 60 years, even today.

Apparently she has been carried away by the election's ambiance, and it seemed that she has a little idea about Iran, its people, and its geographical location. One should bring this to her attention that - Iran is a big country with a population of 70 million people in the Middle East. Moreover, it is 21th century and after 5 years in Iraq, the US desperately is looking for a way out of the mess they have been in for at least, the last 3 years. Now, one would wonder why on earth would the US people vote for an unwise candidate to be their dangerous president!

I wont!

حرکات بچه گانه تهران-واشنگتن

چند روز پیش بمناسبت روز ارتش، جمهوری اسلامی رژه نیروهای مسلح ارتش را در تهران انجام داد. دیگه یواش یواش، حرکات سیاسی تهران-واشنگتن در مقابل هم داره به بازی بچه ها شبیه میشه، در صورتی که این بازی، بازی بچه ها نیست و ایران و آمریکا هم اسباب بازی نیستند! در این رژه نظامی جمهوری اسلامی تمام تلاشش رو کرده بود که زور بازوی خودش رو به دنیا--یا بهتر بگیم به آمریکا--نشون بده. یک نکته قابل توجه هم بپرواز در آوردن بقولی نزدیک به 200 هواپیمای جنگنده و پشتیبانی بود. چرا این نکته اهمیت داره؟ چون وقتی که ایران 27 سال پیش با این ارتش در مقابل نیروی نظامی کشوری در حد و اندازه عراق، 8 سال بدون هیچ نتیجه ای جز تلفات جانی و مالی برای هر دو کشور مجبور به قبول آتش بس 598 میشه، امروز با این ادوات و تجهیزات نظامی، قدرتمند ترین ارتش دنیا رو تهدید کردن همان کار بچه گانه ای است که ازش صحبت کردم. در مقابل آمریکا هم به همون اندازه یک کار بچه گانه ازش سر زد، مانور نظامی کوچکی با مشارکت کویت، قطر، بحرین در آبهای خلیج فارس! چرا؟ چون هم جمهوری اسلامی خیلی خوب باید بدونه که امریکا، در زمانی بسیار کوتاه، توان نابود کردن تمام نیروی نظامی، اعم از هوایی، دریایی و زمینی بعلاوه تاسیسات غیر نظامی ایران را دارد، و هم امریکا خیلی خوب میداند که نابودی نیروی نظامی و تاسیسات زیر بنایی ایران لزوما پیروزی در جنگ نیست! تجربه عراق و افغانستان کاملا گویای این مطلب است! البته در مورد امریکا یک استثنا میتونه که قابل تصور باشه، و اون تمایل به خسارت وارد کردن به کشورهای منطقه-و اینبار ایران- بمنظور نابودی اقتصادی آنها و سپس سرازیر شدن شرکتهای بزرگ چند ملییتی به منطقه برای سرمایه گذاری و باز سازی، شاید برای 50 سال آینده! این فرض، اگر درست باشد بچه گانه بودن حرکات امریکا را خیلی کمرنگ میکند، در مورد کشورعراق و افغانستان انجام شده است! نگرانی من در مورد مردم و کشور ایران است، هیچ دوست ندارم که این فرضیه در مورد کشور من هم عملی شود! بنابر این مجبورم که بیشتر بر روی بچه گانه بودن حرکات تهران تاکید کنم، با این امید و اصرار که تهران مراقب بچه ها باشد که وارد بازی بزرگترها نشن! چون همانطور که اول گفتم نه این بازی، بازی بچه هاست و نه مردم و کشور ایران اسباب بازی!

گره مشکلات تهران-واشنگتن به دندون احتیاج نداره

الان 5 سالی هست که عراق در اشغال آمریکا است و به جرات میشه گفت که در این مدت، هر اتفاقی که در عراق افتاده، می افته و یا خواهد افتاد، تاثیراتش، یجورهای مستقیم یا غیر مستقیم کشور ما رو هم درگیر میکنه. حالا باز این هفته چند تا اتفاق افتاد، ایران اعلام کرد که شروع کرده که 6 هزار سانترفیوژ دیگه برای غنی سازی سریعتر اورانیم در نطنز نصب کنه، هنوز حملات ارتش مهدی مقتدا صدر ادامه داره و حمله به منطقه سبز بغداد هم باعث کشته شدن چند سرباز امریکایی شده و تعداد زیادتری هم زخمی کرده و گروه 5+1 هم قرار است که ملاقاتی داشته باشند برای ارائه یک بسته پیشنهادی جدید، و به قول وزیر خارجه روسیه و امریکا، شیرینیهای زیادی توی بسته هست که شاید تهران رو قانع کنه که تعلیق غنی سازی هم کار زیاد سخت و غیر ممکنی نیست! حالا اگه بگیم، که امروز، ایران مهمترین مهره بازی در منطقه است ، خوب، میشه این گره مشکلات تهران-واشنگتن رو بجای به دندون متوسل شدن با دست باز کرد! اصلا کدوم آدم عاقلی گره ای که به راحتی با دست باز میشه رو میبره نزدیک دهنش؟

جمهوری اسلامی، بازی تازه شروع شده

چند روز پیش که دیک چنی معاون جورج بوش(رئیس جمهور امریکا) آمده بود خاور میانه، یک مطلبی روی سایت تابناک خوندم که بنظرم با درگیریهای اخیر نیروهای مقتدا صدر با نیروهای دولت آقای مالکی در عراق یجورهایی مرتبط بود. توی این مطلب، نویسنده کلی امریکا رو تهدید الکی کرده، فکر میکنم شوخی کرده بود، چون آدم عاقل سیاسی توی ایران امروز، که امریکا رو تهدید نمیکنه. علاوه بر این مطلب، صحبتهایی هم آقای جنتی از تریبون نماز جمعه تهران کرده بود، بر این مضمون که "دنیا سر عقل بیاید". آقای جنتی هم که با اینهمه که نصیحتش کردن و کردیم که این انتخابات، با همه انتخابات قبلی در جمهوری اسلامی فرق میکنه و امروز حتما "مردم" باید انتخاب کنند، نه ایشون و نه دوستانشون، حواسشون نبود و گوش نکردن! همین صحبتهای چند روز پیش در نماز جمعه هم، بازهمین نکته رو تایید کرد. تمام این اتفاقات رو من به حساب همون اشتباه محاسباتی جمهوری اسلامی که اینجا ازش گفته بودم میگذارم. اون اشتباه ایته که آقای جنتی و دوستانشون چنین تصوری داشته باشن که انتخابات کردند و بازی تموم شد! نه آقا جان، بازی تازه شروع شده!

احساس رضایت آقای خامنه ای و دوستان محافظه کارشان از انتخابات، درست یا غلط؟

انتخابات مجلس شورای اسلامی به پایان رسید، و گمانه زنی ها در مورد تسلط بلاع منازه ولی فقیه(آقای علی خامنه ای) بر مجلس بالا گرفته است. اما به نظر من این، چیزی بیشتر از یک اشتباه محاسباتی و یا فراتر از آن استراتژیک، آقای خامنه ای و دوستان اطرافشان نیست.

البته در ظاهر اینگونه خواهد بود که با رد صلاحیتهای به اصطلاح غیرخودیها، زمینه برای یک دست کردن مجلس و در دست گرفتن کنترل آن توسط نیروهای وفادار به جبهه محافظه کاران فراهم شد. و اینک مجلسی کاملا هماهنگ با دولتی محافظه کار تشکیل خواهد شد و آقایان با خیال راحت برسرنوشت مردم-مردمی که حق مشارکت و دمکراتیک آنان در یک انتخابات را توسط 10-12 نفر به عنوان شورای نگهبان از آنان سلب کردند-و جان و مالشان به اضافه منافع ملی این کشور قمار و حکمرانی خواهند کرد. نادیده گرفتن و دور زدن مردم در ایران امروز-حتی با وضعیت شکننده امریکا در منطقه-یک اشتباه محاسباتی و استراتژیک است. آقایان محافظه کار باید این را بدانند، این خطر امریکا نیست که به لحاظ شرایط خوب اقتصادی، سیاسی، نظامی و جهانی-برای مثال قبل از اشغال عراق-میتوانست که مرگ آور باشد، و اینک بواسطه بدی تمام این شرایط، دیگر این خطر آنان را تهدید نمیکند و بنابر این میتوانند که با خیالی آسوده انتخابات کنند! باید بدانند که این تنها، مردم ایران هستند که باید از آنان ترسید، از سلب کردن حقوق انسانی ، شهروندی آنان و سهم تک تک آنان از منافع ملی کشور ایران. اگرچه مردم شریف، با هوش و آگاه به مسائل سیاسی ایران با توجه به خطرات در کمین کشور، تمام تلاش خود را کرده و میکنند که بهانه را از دشمنان این مرز و بوم برای غارت و نابودی ایران بگیرند، این بزرگترین و نابخشودنی اشتباه و خیانت در حق این مردم و ایران خواهد بود که آقایان این را به حساب موفقیت سیاسی خود بگذارند. این موفقیت نیست، اعلام خطر است، اعلام خطر مردم به فرد سیاسی ناتوان در امر محاسبات و معادلات ریاضی!

HAPPY NEW YEAR عیدتان مبارک

سال 1387 از راه رسید.

سال نو را به کلیه هموطنان عزیز داخل و خارج از کشور تبریک گفته، سالی همراه با سلامتی و موفقیت برایتان آرزو دارم.

Finally, the Iranian New Year is here.

I wish a happy and prosperous year for all Iranian wherever they are.

قطعنامه سوم شورای امنیت سازمان ملل، مانعی بر سر راه خرید زمان توسط جمهوری اسلامی ایران

قطعنامه سوم تحریمات تنبیهی برعلیه ایران به دلیل سر پیچی از خواسته های شورای امنیت سازمان ملل، روز دوشنبه همین هفته به تصویب رسید. از15 کشور عضو شورا، 14 کشور به این قطعنامه رای مثبت داده اند. این شورا تشکیل شده است از 5 عضو دائمی(آمریکا، انگاستان، فرانسه، چین و روسیه) که دارای حق وتو هستند - حق وتو قدرت فوق العاده ای است به این معنی، که رای منفی هر یک از این اعضا مانع تصویب هر گونه قطعنامه مطرح در شورا خواهد شد - و 10 عضو غیر دائمی که برای مدت 2 سال انتخاب میشوند. برای تصویب قطعنامه های مطرح در شورای امنیت به حداقل 9 رای مثبت نیاز میباشد، با توجه به این نکته که 5 عضو دائم با حق وتو حتما رای مثبت داده باشند. در حال حاضر، اعضای غیر دائم کنونی شورای امنیت را کشورهای (آفریقای جنوبی، اندونزی، ایتالیا، بلژیک، بورکنا فاسو، کرواشیا، کاستریکا، لیبی، ویتنام و پاناما) تشکیل میدهند. و در این قطعنامه اخیر تنها اندونزی در رای گیری شرکت نکرده است و بقیه اعضا همگی رای مثبت داده اند.

تصویب قطعنامه دور از انتظار نبود. چرا که دنیا اجازه خرید وقت را به جمهوری اسلامی نخواهد داد. همانطور که قبلا اینجا اشاره کرده بودم، دنیا خود را برای زمانی که واقعا در مقابل بلند پروازیهای جمهوری اسلامی احساس خطر کند، آماده میکند. و این جمهوری اسلامی ایران است که باید این موضوع ساده را تشخیص دهد، که این غنی سازی اورانیم و یا تضمین امنیتی آمریکا نیست که امنیت او را تضمین میکند، چرا که این تنها مردم یک کشور هستند که امنیت سیاسی آن را تضمین میکنند. سیاسیون حاکم بر کشور ایران باید بدانند که بدون مردم، تنها غریقانی هستند در میان اقیانوس و بدون جلیقه نجات! خواسته های مردم هم کاملا روشن و واضح هستند، آزادی، حقوق بشر و دمکراسی، و البته خیلی زود!